Martine van der Klauw
(Eind)redacteurHet zonnetje dat door het tentdoek schijnt, het geluid van zingende vogels, in de buitenlucht ontbijten met verse croissantjes. Daarom houd ik zo van kamperen!

Een tentje opzetten op een Schotse heuvel, wakker worden met uitzicht over een helder meer en verder helemaal niemand tegenkomen. Het klinkt als de ultieme kampeerdroom. Maar pas op als je wilt wildkamperen in Groot-Brittannië. Je mag namelijk niet zomaar overal je tent neerzetten. Schotland, Engeland en Wales hebben elk hun eigen wetten.
In Schotland mag je op veel open natuurgebieden legaal wildkamperen. De wet Land Reform Act regelt dit recht. Je hebt daar dus geen camping nodig om een nacht in de natuur te slapen.
Deze vrijheid betekent niet dat alles mag. De Scottish Outdoor Access Code legt uit hoe je verantwoord met de natuur omgaat. Houd je aan deze vier basisregels:
Er geldt één grote uitzondering: het Loch Lomond & The Trossachs National Park. In de drukste gebieden rond deze meren gelden tussen 1 maart en 30 september speciale regels. Je mag daar alleen op aangewezen plekken kamperen of als je een vergunning koopt. Buiten dit park, zoals in de Schotse Highlands, gelden de normale regels.
Reis je met een camper of caravan? Dan gelden deze regels niet voor jou. Het recht om vrij te kamperen geldt alleen voor mensen die te voet of op de fiets reizen. Ook langs de populaire North Coast 500-route mag je je camper niet zomaar ergens neerzetten om te slapen. Zoek daarvoor altijd een camping of een officiële camperplaats.
Nee, in Engeland mag je bijna nergens wildkamperen zonder toestemming. Anders dan in Schotland bestaat hier geen wet die vrij kamperen toestaat. Je moet dus altijd eerst toestemming vragen aan de eigenaar van de grond.
Zet je je tent toch zonder toestemming op? Dan pleeg je trespassing (huisvredebreuk of onrechtmatig gebruik van grond). In Engeland is dat meestal geen strafbaar feit, maar een civiele zaak. De grondeigenaar mag je wel direct wegsturen.
Toch kent Engeland één bijzondere uitzondering: Dartmoor National Park. Na een lange rechtszaak bevestigde het Britse Hooggerechtshof in 2025 dat je hier mag wildkamperen. Daarbij gelden wel strenge voorwaarden:
In andere gebieden, zoals het Lake District, kijken boswachters soms de andere kant op. Dat gebeurt alleen hoog op afgelegen heuvels, als je je tent laat opzet en vroeg weer vertrekt. Officieel blijft het daar verboden. Vraagt een boer of eigenaar je om te vertrekken, dan moet je dat meteen doen.
Ook in Wales heb je altijd toestemming van de grondeigenaar nodig. Er is geen algemeen recht om je tent zomaar in de vrije natuur op te zetten.
In de praktijk is er vaak veel mogelijk. Vooral in berggebieden zoals Snowdonia en de Brecon Beacons vinden boeren het soms prima als je één nacht op hun land slaapt. Soms vragen ze daar een kleine vergoeding voor. Loop dus even naar de boerderij en vraag het netjes. Een vriendelijk gesprek levert vaak een prachtige slaapplek op.
Wildkamperen is een geweldig avontuur zonder buren of vaste plekken. Tegelijk vraagt het veel van je. Je draagt al je spullen zelf, hebt geen warme douche en merkt elk zuchtje wind en elke regenbui.
Reis je met kinderen, een caravan of een camper? Of heb je na een paar natte dagen gewoon zin in een warme douche? Kies dan voor een kleine natuurcamping of een boerencamping. Daar geniet je nog steeds van rust en mooie uitzichten, maar heb je wel goede voorzieningen binnen handbereik.
| Regio | Mag je wildkamperen? | Belangrijkste regels en uitzonderingen |
| Schotland | Ja, onder voorwaarden | Geregeld via de Land Reform Act 2003. Alleen voor voetgangers met een tent, niet voor campers. Uitzondering bij Loch Lomond. |
| Engeland | Nee, zonder toestemming is het verboden | Je hebt toestemming van de grondeigenaar nodig. Enige uitzondering is backpackkamperen in Dartmoor National Park. |
| Wales | Nee, zonder toestemming is het verboden | Vraag vooraf toestemming aan de boer of eigenaar, bijvoorbeeld in Snowdonia of de Brecon Beacons. |
Foutje gezien? Mail ons. Dat stellen we zeer op prijs!